Metodologia
SeatRecon powstał dlatego, że stare katalogi map miejsc kazały ufać kolorowym wykresom bez możliwości sprawdzenia czegokolwiek. Oto jak dokładnie budujemy nasz, gdzie wciąż jest on szacunkiem i czego robić nie zamierzamy.
Skąd pochodzą układy
Każda konfiguracja w SeatRecon nosi jedną z trzech plakietek pochodzenia. Plakietka mówi, na ile można ufać dokładnemu układowi fotel po fotelu — nie samolotowi, nie linii, tylko konkretnemu rozmieszczeniu rzędów i kolumn, na które patrzysz.
Opublikowana mapa
Linia lotnicza (lub producent samolotu) opublikowała rzeczywisty schemat miejsc albo interaktywną mapę pokazującą każdy rząd i każdą kolumnę. Układ odrysowaliśmy z tego schematu. Bliżej prawdy publiczne dane nie podchodzą.
Układ odtworzony
Opublikowanego schematu nie ma, ale linia (lub wiarygodne źródło o flocie) publikuje twarde liczby: liczbę foteli w kabinach, rozstaw, układ kolumn. Z tych liczb rekonstruujemy mapę rząd po rzędzie. Same liczby foteli mają źródła; dokładny rząd, w którym ląduje dany fotel, to staranna rekonstrukcja, a nie fotografia.
Źródła mieszane
Część kabin tego samolotu pochodzi z opublikowanej mapy, a część — z rekonstrukcji na podstawie liczb. To częste w szerokokadłubowcach: linia publikuje efektowny schemat klasy biznes, ale ekonomicznej już nie. Plakietka dotyczy całej konfiguracji; notatki przy poszczególnych kabinach mówią, która jest która.
Jak oceniamy fotele
Każdy sprzedawany fotel dostaje w SeatRecon jedną z pięciu ocen — i przynajmniej jeden powód napisany po ludzku, jeśli nie jest zwykłym standardowym miejscem. Nie uśredniamy gwiazdek z anonimowych recenzji — ocena to decyzja oparta na danych samego fotela: czy to rząd przy wyjściu, gródź, sąsiedztwo kuchni, brak odchylenia oparcia, brak okna, dodatkowa szerokość dzięki krzywiźnie kadłuba?
- Świetny — Jeden z najlepszych foteli w swojej kabinie.
- Dobry — Wybór lepszy niż przeciętny.
- Standardowy — Typowy fotel dla tej kabiny — bez istotnych zalet ani wad.
- Uważaj — Do zarezerwowania, ale są kompromisy, o których warto wiedzieć.
- Unikaj — Tu kumuluje się kilka wad — jeśli możesz, wybierz inny fotel.
Najważniejsza zasada: udokumentowana wada zawsze wyznacza górną granicę oceny. Fotel przy wyjściu awaryjnym z dodatkową przestrzenią na nogi mógłby być świetny, ale jeśli źródła mówią, że jego oparcie jest zablokowane lub ograniczone, dostaje najwyżej ocenę uważaj — przestrzeń na nogi nie kasuje wady. Nigdy nie zawyżamy ocen po to, żeby kabina wyglądała lepiej, niż mówią dane.
Okna
Fotel przy oknie nie zawsze faktycznie stoi przy oknie. Otwory okienne są związane ze stacjami konstrukcyjnymi kadłuba; rzędy foteli — z rozstawem w kabinie. Gdy przy modernizacji linia zmienia rozstaw, fotele rozjeżdżają się względem okien — fotel okienny zostaje bez okna albo z połową okna dzieloną niezręcznie z rzędem za plecami.
Sprawdzamy to modelem inżynierskiej siatki okien: rzeczywiste pozycje stacji okiennych każdej wersji samolotu zestawiamy z faktycznym rozstawem rzędów i punktem początkowym każdej kabiny. Tam, gdzie kolumna fotela wypada na konstrukcji zamiast na szybie, oznaczamy go jako no_window i pokazujemy to wprost na mapie — a nie w przypisie. Każdy oznaczony fotel ma poziom pewności: wysoki, gdy potwierdza go precyzyjny rysunek inżynierski lub zweryfikowane zdjęcie, średni lub niski, gdy wynika z opublikowanych wartości rozstawu i dokładne położenie jest mniej pewne. Wolimy pokazać ostrzeżenie o średniej pewności, niż nie powiedzieć nic.
Aktualność
Każda konfiguracja ma datę ostatniej weryfikacji — dzień, w którym ostatnio sprawdziliśmy jej źródła, a nie dzień wygenerowania strony. Liczby samolotów we flocie mają własną datę stanu na, bo liczba egzemplarzy z daną kabiną zmienia się niezależnie od samego układu. Gdy kabina się zmienia — źródło zostaje ponownie zweryfikowane, ocena poprawiona, liczba foteli zaktualizowana — trafia to do datowanego i opisanego dziennika zmian tej konfiguracji, zamiast po cichu przepisywać historię.
Czego nigdy nie zrobimy
Nigdy nie skopiujemy danych z innego serwisu z mapami miejsc. Każdy wymiar, liczba foteli i układ w SeatRecon prowadzi do publikacji linii lotniczej, specyfikacji producenta albo innego, niezależnie weryfikowalnego źródła — nigdy do wykresu konkurencji, choćby taki skrót był nie wiadomo jak wygodny. To ta jedna zasada, której przestrzeganie ma udowodnić cała reszta tej strony.
Nigdy nie opublikujemy liczby, której nie umiemy zacytować. Tam, gdzie nie mamy wartości ze źródła — rozstawu, szerokości, liczby foteli — a musimy ją oszacować, żeby układ pozostał użyteczny, wartość jest widocznie oznaczona jako szacunkowa, przybliżona albo minimalna, tuż obok liczby, za każdym razem, gdy się pojawia.
Wycofane strony poprzednika
SeatRecon jest następcą seatlink.com i nie przenosi każdej strony, którą miał stary serwis. Tam, gdzie dawny adres mapy miejsc dotyczy samolotu lub linii, których jeszcze nie opracowaliśmy, strona zwraca dziś uczciwe 410 Gone, a nie miękkie przekierowanie w przypadkowe miejsce. Hurtowe przekierowanie na stronę główną wygląda dla odwiedzającego jak treść, a dla wyszukiwarki — jak spam; poza tym po prostu nie jest prawdą, że strona się przeniosła. Kod 410 mówi wprost: tej konkretnej strony już nie ma, a jej uczciwe odtworzenie to praca na przyszłość — nie coś, co po cichu porzuciliśmy albo próbowaliśmy zamaskować przekierowaniem.